بهبود مقاومت به خوردگي اتصالات جوش فولاد زنگ نزن ۳۰۴ با استفاده از لرزش الكترومغناطيس

هدف از اين پژوهش بررسي تأثير اعمال لرزش الكترومغناطيس در حين جوشكاري بر رفتار خوردگي اتصالات فولاد زنگ‌نزن آستنيتي 304 در محلول NaCl 3.5% مي‌باشد. به اين منظور جوشكاري با استفاده از فرايند GTAW تحت ولتاژهاي لرزش 0، 15 و v 30 و با فلز پركننده ER310 انجام شد. بررسي‌هاي ريزساختاري اتصالات ايجاد شده توسط ميكروسكوپ‌هاي نوري و الكتروني روبشي (SEM) انجام گرفت و رفتار خوردگي فلزات جوش با آزمون پلاريزاسيون پتانسيوديناميك مورد ارزيابي قرار گرفت. با توجه به تصاوير متالوگرافي مشخص شد اعمال لرزش الكترومغناطيس سبب شكسته شدن دندريت‌هاي ستوني درشت با اندازه ميانگين µm 74/637 و تبديل آنها به دندريت‌هاي ريز هم‌محور با اندازه ميانگين µm 5/58 شده است. آزمون پلاريزاسيون پتانسيوديناميك نشان داد فلز جوش پتانسيل خوردگي بالاتر و جريان خوردگي كمتري نسبت به فلز پايه دارد. همچنين ريزدانه شدن ساختار در اثر اعمال لرزش سبب افزايش پتانسيل حفره‌دار شدن از v 30/0 به v 47/0 و در نتيجه بهبود مقاومت در برابر خوردگي حفره‌اي گرديد.