كيفيت‌بخشي آموزشي با آموزش‌هاي تركيبي نوين در دانش‌آموزان

پيشرفت‌هاي شگرف در زمينه فناوري اطلاعات، بسياري از مفاهيم خرد و كلان را دستخوش دگرگوني قرار داده است تا جايي كه محدوديت‌ها و مشكلات نظام‌هاي اجتماعي با نقش‌آفريني فناوري اطلاعات قابل رفع است. در اين ميان، يكي از مقوله‌هايي كه فناوري اطلاعات در آن به ايفاي نقشي مهمي پرداخته، يادگيري است. اهميت يك برنامه ‌درسي مناسب طرح و مدل منطقي آن است؛ به‌نحوي‌كه بتواند در برنامه ‌درسي معمول با توجه ‌به ويژگي‌هاي منحصربه‌فرد دانش‌آموزان تغييراتي ايجاد كند تا رشد اين دانش‌آموزان را در همه زمينه‌ها افزايش دهد. اگرچه تحول واقعي در آموزش‌وپرورش نيازمند تغيير و تحول در همه اركان و كل ساختار نظام آموزشي است، با اين وصف معلمان مي‌توانند، با استفاده از روش‌هاي جديد و مبتكرانه، فرايند ياددهي را از شكل سنتي و غيرفعال، به فرايند ياددهي و يادگيري فعال تبديل كنند. رويكردهاي آموزشي همواره يكي از عوامل ارتقاء كيفيت در نظام‌هاي آموزشي بوده است. از آنجا كه رويكرد آموزشي تحت تأثير عواملي مانند ويژگي‌هاي فراگير، مقطع تحصيلي، محتوا و امكانات موجود مي‌باشد، همواره بايد تلاش نمود تا بهترين رويكردها مورد استفاده قرار گيرند و يا ابداع شود.