نقش آموزش بر خط (بازيها -شبيه سازها) بر عملكرد تحصيلي و انگيزه پيشرفت كودكان سرطاني 6 تا 12 ساله بيمارستان محك

هدف اصلي از پژوهش حاضر بررسي بررسي نقش آموزش بر خط (بازيها -شبيه سازها) بر عملكرد تحصيلي و انگيزه پيشرفت دانش آموزان سرطاني 6 تا 12 ساله بيمارستان محك بود. روش انجام اين پژوهش با توجه به ماهيت موضوع و اهداف پژوهش، روش شبه آزمايشي يا شبه تجربي مي باشد. زيرا در اين پژوهش امكان كنترل و دستكاري كامل متغيرها وجود ندارد. جامعه در پژوهش حاضر عبارت است از تمامي كودكان 6 تا 12 ساله مبتلا به سرطان كه در سال ۱۳۹۵ به بيمارستان فوق تخصصي كودكان محك مراجعه نموده اند.در پژوهش حاضر با در نظر گرفتن ماهيت شبه آزمايشي پژوهش، دو گروه آزمايش و كنترل به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب خواهد شد و جايكزيني نمونه ها در گروه هاي آزمايش و كنترل به صورت تصادفي بود. به منظور جهت جمع‌آوري داده‌ها از دو پرسشنامه استفاده شد؛ به منظور بررسي عملكرد تحصيلي دانش آموزان از كارنامه ارزيابي تحصيلي دانش آموزان بهره گرفته شده و براي سنجش انگيزه پيشرفت از پرسشنامه انگيزه پيشرفت هرمنس استفاده گرديد. در پژوهش حاضر داده ها از طريق نرم افزار آماري spss نسخه 18 و در دو سطح توصيفي و استنباطي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. در سطح توصيفي اطلاعات حاصل با استفاده از جداول توصيفي خلاصه گشتند. براي داده هاي كمي پژوهش، جداول توزيع فراواني رسم گشته، ميانگين واريانس و انحراف معيار نيز محاسبه گرديده و مقايسه اي در سطح توصيفي صورت گرفت. در سطح استنباطي نيز از تحليل كوواريانس استفاده شده است. بر اساس يافته هاي به دست آمده آموزش بر خط به طورمعناداري موجب افزايش عملكرد تحصيلي در گروه آزمايش شده است. بنابراين فرضيه اول تاييد مي شود. آموزش بر خط به طورمعناداري موجب افزايش انگيزه پيشرفت در گروه آزمايش شده است. بنابراين فرضيه دوم تاييد مي شود.