گذري بر پذيرش عدم قطعيت و تحمل ابهام در تعليم و تربيت پساكرونا

وضعيتي كه كرونا پيش روي بشر نهاده است متضمن ابهام، پيچيدگي و سرشتي احتمالاتي است و بنابر نظريه‌‌ها، چنين وضعيتي مي‌تواند به ادراك عدم قطعيت بيانجامد‌. مرور مواجهه‌ي ما ايرانيان با موقعيت برآمده از شيوع مهارناپذير ويروس كرونا و باورها، هيجان‌ها و رفتارهايي كه در اين موقعيت از ميانگين و غالب جامعه‌ي ما اعم از مسئولين، متخصصان و مردم سر زده است، بيانگر ادراك عدم قطعيت و پس از آن، پاسخ عدم تحمل ابهام يا تحمل پايين در پذيرش عدم قطعيت است.اين نوشتار كوشيده است با طرح يك مسئله‌ي اجتماعي-رواني كه همان نوع مواجهه با ويروس كرونا است، ضمن نشان دادن نشانه‌هاي تحمل پايين ما در مواجهه با عدم قطعيت، ضرورت‌ها و مباني معرفتي قدرت تحمل ابهام و مدل مفهومي و نظري پاسخ به عدم قطعيت را مرور كند. افزون بر آن در ضمن مقاله، پاسخ‌هايي به مكانيزم روان‌شناختي انگيزش معطوف به فرار از ابهام داده شده و برخي سويه‌هاي تربيتي آن مورد تاكيد قرار گرفته است.