آموزش زبان فرانسه با استفاده از ساختار فارسي و انگليسي

زبان مادري اكثر ايرانيان، فارسي است و زبان انگليسي به عنوان زبان اول خارجي محسوب مي‌شود. با ورود زبان فرانسه به عنوان زبان دوم خارجي براي فارسي‌زبانان، محيط سه زبانه‌اي ايجاد مي‌شود كه شرايط و ويژگي‌هاي خاص خود را دارد. شباهت‌هاي ساختاري و فرهنگي بين فارسي و فرانسه و انگليسي موجب بروز تداخلات زباني مثبت و منفي مي‌شود. اين تحقيق به بررسي خطاهاي زباني دانشجويان فارسي‌زباني مي‌پردازد كه قبلاً انگليسي را به عنوان اولين زبان خارجي فرا گرفته‌ و يادگيري زبان فرانسه را به عنوان زبان دوم خارجي آغاز كرده‌اند. در اين پژوهش، به بررسي استفاده از تأثير مثبت ساختارهاي زبان فارسي و انگليسي در يادگيري زبان فرانسه به عنوان زبان سوم زبان‌آموزان ايراني پرداخته مي‌شود. مقايسه ساختارها و قواعد دستوري اين سه زبان موجب مي‌شود تا بتوان خطاهاي ساختاري زبان‌آموز را شناسايي كرد و راه‌‌هايي را براي يادگيري زبان سوم ارائه نمود.