پيوست‌نگاري فرهنگي حفظ زبان‌هاي منطقه‌اي ايران

در كشورهاي دو يا چند زبانه، در كنار زبان رسمي كشور، زبان‌هاي محلي و منطقه‌اي صحبت مي‌شوند. كاربر زبان‌ محلي نياز دارد تا جهت ايفاي نقش در هويت‌هاي اجتماعي گوناگون، زبان دوم/ملي را به كار گيرد. استفاده از دو يا چند زبان در يك محيط جغرافيايي موجب مقابله و تداخل زبان‌ها و در نتيجه، طبقه‌بندي آن ها از نظر ارزش استفاده مي‌گردد و به طور طبيعي، هر زباني كه نياز كاربران را بيشتر پاسخ دهد،‌ با استقبال بيشتري روبرو مي‌شود. كاربرد بيشتر زبان غالب، زبان مغلوب و فرهنگ آن را به سوي نابودي پيش مي‌راند. اين مقاله با هدف تهيه پيوست فرهنگي براي حفظ فرهنگ زبان‌هاي محلي ايران در نظر دارد تا پس از ارائه تعاريف عملياتي، به بررسي نقش زبان در تبين هويت فرهنگي و الگوهاي هويت زباني و فرهنگي بپردازد و در پايان، راهكارهايي را به منظور حفظ ابعاد مختلف هويت‌هاي فرهنگي زباني مورد بررسي قرار دهد.