ارتباط ابعاد فعاليت‌بدني با رضايت زندگي دانشجويان

پژوهش حاضر با هدف بررسي ارتباط ابعاد فعاليت‌بدني با رضايت زندگي دانشجويان تدوين شده است. روش پژوهش كمي توصيفي از نوع پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش شامل دانشجويان تمامي دانشجويان دانشگاه مازندران، شمال آمل و نوشيرواني بابل مي‌باشند كه تعداد 384 نفر مطابق با جدول مورگان و حجم جامعه نامحدود بر اساس روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامه فعاليت‌بدني فراغتي كانگ (2010) و رضايت از زندگي داينر (1985) جهت جمع آوري داده ها استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار SPSS وAMOS استفاده گرديد. با توجه به نتايج آزمون همبستگي پيرسون بين فعاليت‌بدني فراغت و رضايت از زندگي (001/0=Sig، 398/0=r)، رابطه مثبت معناداري وجود دارد. همچنين مدل ارتباطي تحقيق داراي برازش لازم مي‌باشد.