رابطه حمايت سازماني ادراك شده و كيفيت زندگي كاري با انگيزش شغلي (مطالعه موردي: معلمان دوره ابتدايي آموزش و پرورش ناحيه 2 شهر ساري)

هدف اصلي اين پژوهش «رابطه حمايت سازماني ادراك شده، كيفيت زندگي كاري با انگيزش شغلي» بود. روش پژوهش در اين مطالعه توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري شامل تمامي معلمان مقطع ابتدايي آموزش و پرورش ناحيه دو شهر ساري در سال تحصيلي 1401-1400 به تعداد 634 نفر كه از اين تعداد 242 نفر به عنوان نمونه بر اساس جدول كرجسي و مورگان به شيوه نمونه گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه هاي استاندارد حمايت سازماني ادراك شده ايزنبرگر و همكاران (1986)، كيفيت زندگي كاري معلمان ايلگان و همكاران (2014) و انگيزش شغلي رايت (2004) بود. داده ها با استفاده از آزمون هاي كولموگروف- اسميرونف و ضريب همبستگي پيرسون به كمك نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه رابطه مثبت و معناداري بين حمايت سازماني ادراك شده با انگيزش شغلي معلمان وجود دارد. همچنين بين كيفيت زندگي كاري معلمان با انگيزش شغلي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.