نقش آموزش محيط زيست بر پايداري توسعه

The role of environmental education on sustainable development

روند روزافزون تخريب محيط‌زيست، زوال گونه هاي زيستي گياهي و جانوري، فقر فزاينده منابع طبيعي تجديدشونده و دامنه گسترده آلودگي ها محيط زيستي كه نه‌فقط سرنوشت سلامت نسل حاضر را به‌طور جد تهديد مي كند، بلكه از طريق انتقال ژنتيك و آلوده ساختن منابع حياتي چه در حال حاضر و چه در آينده دور و نزديك، نسل آينده را نيز در تيررس تركش هاي كشنده خود قرار داده است كه همگي ناشي از نبود دانش و آگاهي ما انسان ها در قبال محيط‌زيست است. آموزش، زيربناي توسعه جهان نوين است و بدون دستيابي به آموزش و ايجاد آگاهي همگاني در انسان ها توسعه ي پايدار از شعاري سطحي و عوامانه فراتر نخواهد رفت. آموزش، اثربخش ترين سازوكار جامعه براي مقابله با بزرگ‌ترين چالش اين قرن يعني توسعه پايدار است. توسعه پايدار به انسان هاي داراي تفكر سيستمي، داراي بينش ميان و فرارشته اي، آگاه، خلاق و مشاركت‌جو نياز دارد. توليد منابع انساني واجد شرايط فوق، نيازمند گسترش آموزش توسعه اي در راستاي توسعه پايدار بوده كه اين امر خود از بزرگ‌ترين چالش هاي توسعه پايدار مي باشد كه براي تداوم حيات خود نيازمند آن است؛ بنابراين آموزش براي توسعه پايدار، رويكردي از آموزش است كه در جستجوي توانمندسازي مردم براي پذيرش مسئوليت براي ايجاد يك آينده پايدار مي باشد. در نهايت بايد گفت يك توسعه مناسب با رويكرد پايداري مي بايست همزمان تعادلي را از نظر كالبدي، اقتصادي و اجتماعي در سطح شهر و جامعه به وجود آورد.