بررسي نحوه‌ تصميم‌گيري افراد در شرايط عدم اطمينان با توجه به اصول اقتصاد رفتاري

Examining how people make decisions in conditions of uncertainty according to the principles of behavioral economics

امروزه اغلب اقتصاددانان اصول علم اقتصاد در فرآيند تصميم‌گيري و انتخاب را مترادف با مفاهيم و فروض اقتصاد نئوكلاسيك مي‌دانند. اقتصاد نئوكلاسيك براي بيان چگونگي تصميم‌گيري افراد به توصيف مدل‌هاي دستوري (تئوري مطلوبيت مورد انتظار) مي‌پردازد، اما آيا تئوري مطلوبيت مورد انتظار تمامي جوانب مؤثر در فرآيند انتخاب و تصميم‌گيري را مدنظر قرار داده است؟ آيا فرآيند تصميم‌گيري در واقعيت نيز يك عملكرد كاملاً عقلاني است و نيز همه افراد تصميمات خود را به‌صورت عقلايي و بر اساس بهينه‌يابي مي‌گيرند؟ شواهد تجربي نشان‌دهنده‌ي آن است كه بسياري از افراد در شرايط مختلف به‌گونه‌اي تصميم‌گيري و انتخاب مي‌كنند كه با تئوري اقتصاد نئوكلاسيك مغايرت دارد. اقتصاددانان رفتاري در تلاش‌اند با بهره‌گيري از مسائل روانشناسي، جامعه‌شناسي و ديگر بنيان‌هاي علوم اجتماعي در اقتصاد، همچنين با بيان سوگيري‌هاي ذهني ممكن ازجمله تئوري دورنما و تابع ارزش چگونگي فرآيند تصميم‌گيري و انتخاب تحت شرايط عدم اطمينان را تكميل نمايند.