جايابي سرويس هاي اينترنت اشيا در محيط محاسبات مه

Placement of Internet of Things services in cloud computing environment

در سالهاي اخير ظهور اينترنت اشياء ارتباط بين همه ي تجهيزات گسترده در همه جا را ايجاد كرده است كه باعث توليد بي سابقه ي حجم عظيم و ناهمگن داده ، معروف به انفجار داده شده است .به گونه اي كه براي پشتيباني از تقاضاهاي حساس به زمان ، يك الگوي محاسباتي جديد به نام رايانش مه معرفي شده است. رايانش مه سرويس هاي ابري را به لبه شبكه گسترش ميدهد و محاسبات ، ارتباط ها و ذخيره سازي را به دستگاه هاي لبه و كاربران نهايي نزديك تر ميكند كه هدف آن افزايش تحرك ، پهناي باند شبكه ، امنيت ، حريم خصوصي و كاهش تأخير است. تصميمي كه كدام گره‌هاي زيرساخت بايد ميزبان اجراي برنامه باشند، تأثير زيادي بر پارامترهاي مهم سيستم مانند عملكرد و مصرف انرژي دارد. يكي از چالش‌هاي محاسبات مه اين است كه تعيين كنيم كه هر گره مه ميزبان چه سرويس‌هايي باشد تا نياز كاربر را برآورده كند، معمولاً به آن مشكل جايابي سرويس مه گفته مي‌شود. يكي از موانع اصلي براي پذيرش مه «نحوه استقرار كارآمد خدمات در گره‌هاي مه موجود» است. برخلاف مراكز داده ابري، دستگاه‌هاي مه از نظر جغرافيايي توزيع شده، محدود به منابع و بسيار پويا هستند، اين مشكل را كاملاً چالش برانگيز مي‌كند.در اين مقاله ما به بررسي و طبقه بندي الگوريتم هاي جايابي سرويس هاي اينترنت اشيا در محيط محاسبات مه ميپردازيم.