جايگاه شهرت روايي در ميان مرجحات باب تعارض

مساله شناخت تعارض اخبار و شيوه هاي حل تعارض يك موضوع جدي بوده كه هم در روايات و هم در كلمات علماي شيعه به آن پرداخته شده است. علماي اصول براي نام گذاري اين بحث از عناوين تعادل و تراجيح و يا تعارض ادله استفاده كرده اند، خصوصا صاحب كفاية الأصول كه برخلاف اكثر علما عنوان «تعارض الادلة» را براي آن بكار برده است. در اكثركتب اصولي، بحث تعادل و تراجيح در خاتمه مباحث اصولي مطرح گرديده است كه نشان از كم اهميت بودن اين بحث در نگاه امثال صاحب معالم و شيخ انصاري دارد. اما در مقابل آخوند خراساني، آن را به عنوان يكي از مقاصد اصلي كفايه قرار داده و به آن به عنوان يكي از مباحث مسلم اصولي نگريسته است، همچنانكه علامه مظفر ضابطه مساله اصولي را برآن منطبق مي داند و مي فرمايد: چون نتيجه بحث تعادل و تراجيح، دستيابي به حجت بر حكم شرعي در موارد تعارض بين ادله مي باشد، لذا طرح آن در مباحث حجت شايسته تر به نظر مي رسد. در اين نوشتار با رعايت اختصار، هر يك از مقدمات و مسائل اين بحث را پي گرفته و سپس به انواع و اقسام مرجحات و مراد از شهرت در مرجحات و دلايل اثبات مرجح بودن شهرت و نقش آن به عنوان يكي از مرجحات پرداخته خواهد شد.