اقدامات تاميني و بازپرورانه در مورد اطفال و نوجوانان بزهكار در روند رسيدگي

اطفال و نوجواناني كه به هر دليل مقررات عمومي را زير پا مي گذارند را نمي توان مانند بزرگسالان مجرم شناخت . آنها آموزش زندگي در شرايط سخت ، تحت اصول قانوني را بايد فرا بگيرند . براي اين منظور ابتدا لازم است از سركوب كيفري آنها دوري جست و سپس در سيستم عدالت كيفري در مرحله محاكمه و پس از آن در دادگاه با در نظر گرفتن معيارهاي دادرسي عادلانه ، استفاده از مشاور و مددكار اجتماعي ، استفاده از جايگزين هاي حبس ، مانند تعليق مجازات ، تعويق صدور حكم و ميانجي گري ، مي توان از فرستادن طفل يا نوجوان به كانون اصلاح و تربيت جلوگيري نمود . با توجه به اين كه رويكرد قانونگذار نگرشي غير افتراقي و زندان مدار بر كانون هاي اصلاح و تربيت است . با به كار گيري همه اين تدابير ، چنانچه به عنوان آخرين راهكار طفل يا نوجوان به كانون اصلاح و تربيت فرستاده شد ، برنامه هاي اصلاحي اين نهاد مي تواند در امر باز اجتماعي شدن وي كمك فراواني كرده و در نهايت از تكرار جرم طفل يا نوجوان پيشگيري نمايد. از مجموع مطالبي كه بيان شد مي توان نوع ديگري از پيشگيري را در كنار انواع ديگر آن نتيجه گرفت . بايد نگاه جرم شناسي پيشگيري را از روي شخصيت فرد و محيط آن برداشته و آن را بر روي نهادهاي آيين دادرسي كيفري به عنوان عاملي جرم زا متمركز كرد؛ تا با استفاده از راهكارهايي كه به تفصيل ذكر آن گذشت از نهادهاي آيين دادرسي كيفري قرائتي پيشگيرانه ارائه داد .