نحوه ي مواجهه ي امام صادق (عليه السلام) با قيام هاي متعدد زمان خودش

در آخرين سال هاي خلافت امويان و نيمه ي نخست حكومت عباسيان، كه معاصر با به امامت رسيدن امام صادق(عليه السلام) بود؛ قيام هاي متعددي از سوي علويان و شيعيان در مناطق مختلفي از سرزمين هاي اسلامي، به ويژه عراق و حجاز به وقوع پيوست. بررسي اين قيام ها، بدون واكاوي به اتفاقات و حوادث گذشته ميسر نيست؛ لذا بررسي هر قيامي نيازي به بررسي اتفاقات گذشته ي آن را دارد. حادثه ي عاشورا، رفتار وعملكرد نادرست و ستم هايي كه از سال ها قبل،از سوي حكّام مذكور در حق اقليّت اعمال مي گرديد را، مي توان به عنوان نقطه ي شروع بسياري از قيام ها در نظر گرفت .در همين راستا،مي توان به قيام هاي زيد بن علي، يحيي بن زيد، همچنين قيام محمد نفس زكيه، قيام ابومسلم خراساني و قيام حسين بن علي بن حسن (شهيد فخ) اشاره كرد.اين تحقيق، به دنبال تبيين و تشريح مواجهه امام صادق (عليه السلام) در ارتباط با قيام هاي مذكور، در دوران امامت آن بزرگوار مي باشد.رويكردي كه زمينه ها و شاخصه هاي متعدد سياسي، مذهبي و فرهنگي در آن تأثير فراواني داشت. از يافته هاي اين پژوهش و شواهد تاريخي آن، چنين بر مي آيد كه مواجهه امام صادق (عليه السلام)، تأييد بيشتر حركت هاي ظلم ستيزانه و اصلاحي مذكور، تأكيد بر حق امامت و رهبري الهي - سياسي خويش، زمان شناسي عميق،رعايت اصل محوري تقيه و توجه و اهتمام به همه شرايط سياسي و اجتماعي جامعه ي اسلامي آن روز، در موضع گيري هاي ايشان بود.روش نگارش پژوهش، تاريخي– تحليلي و با استناد به مهم ترين منابع و مآخذ تاريخي و روايي انجام پذيرفته شده است.