جرائم بدون بزه ديده از منظر حقوق موضوعه ايران

بزه ديده شناسي يكي از شاخه هاي جرم شناسي است كه در چند دهه اخير مورد توجه جرم شناسان واقع شده است. به طور كلي جرائم در قانون مجازات اسلامي به دو گونه قابل تصور هستند. برخي از جرائم به‌گونه‌اي هستند كه به سبب جرم تحقق يافته شخص خاصي متضرر مي‌گردد و برخي ديگر از جرائم اين‌گونه نيستند. به دسته نخست، جرائم با بزه ديده و به دسته دوم كه با وقوع آنها ضرر و صدمه عيني و ملموسي به شخص يا اشخاص معيني وارد نشده، جرائم بدون بزه ديده گفته مي‌شود. جرم توأم با رضايت يا جرم فاقد بزه ديده، جرمي است كه تمام طرف هاي دخيل در عمل رضايت داشته و هيچ شخص ثالثي از نتائج مستقيم آن متضرر نمي‌شود. با توجه به اسلامي بودن جامعه ضرورت دارد كه نماي بيروني جامعه هم از اين‌گونه موارد عاري و خالي باشد و همچنين با توجه به اين‌كه اين‌گونه از جرائم امروزه از عداد جرائم حقوقي و كيفري خارج شده است، از همين روي نگارنده در تحقيق حاضر با روشي توصيفي ـ تحليلي در صدد واكاوي جرائم بدون بزه ديده از منظر حقوق موضوعه است.در نهايت نگارنده بدين نتيجه رسيده است كه جرائم بدون بزه‌ديده فاقد شاكي بوده و ضرر آن متوجه فرد به خصوصي نخواهد شد، از اين روي پيش‌گيري و اقداماتي از اين دست در قبال آن، امري دشوار خواهد بود.