فسخ قرارداد در فقه وحقوق موضوعه وماهيت شناخت آن

فسخ عقد به سبب خيارات، يكي از ضمانت اجراهايي است كه متعاملين براي رهايي از عقد و تعهدات ناشي از آن، به آن استناد كنند و به عنوان يكي از اسباب سقوط تعهدات به حساب مي‌آيد. فسخ عقد، مسلماً آثاري را به همراه خواهد داشت. عليرغم اينكه اشخاص در روند عادي امورات مدني و تجاري خودشان انتظار دارند كه قرار دادهاي آنها به تمام كمال اجرا شود و هيچيك از طرفين نتوانند بطور يك جانبه آنها را فسخ نمايند. اما مواردي اتفاق مي‌افتد كه اصرار بر تداوم لزوم قرارداد امري بيهوده به نظر مي‌رسد و لذا در پاره اي موارد اجازه داده شده تا يكي از طرفين به تنهايي بتواند آن عقد را به سود خود بر هم زند. فسخ كه به آن انحلال ارادي قرارداد نيز گفته مي‌شود، در اصطلاح حقوقي عبارت است از پايان دادن حقوقي به قرارداد به وسيلة يكي از دو طرف قرارداد يا شخص ثالث. فسخ يا انحلال ارادي قرارداد از حيث جايگاه حقوقي يكي از مباحث اسباب سقوط تعهدات و قراردادها مي‌باشد.