متغيرهاي موثر بر ترس از جرم

انتظار بر اين است كه هر چه شرايط در جامعه به سمت امنيت بالاتر سوق يابد ترس از جرم در جامعه بيشتر مي شود و امكان ارتكاب جرم كاهش يابد. در اين ميان مهمترين مساله شناسايي متغيرهاي موثر بر ترس از جرم مي باشد. كه اين مطالعه نيز اين موضوع را دنبال مي‌كند. هدف اصلي اين مطالعه تعيين متغيرهاي موثر بر ترس از جرم و رتبه بندي آن ها مي باشد. روش تحقيق در اين مطالعه به صورت روش سلسله مراتب تصميم گيري فازي با رويكرد چانگ بود. جامعه آماري كليه زندانيان مرد زندان زاهدان بودند كه از بين آن ها 100 نفر به عنوان نمونه آماري بصورت در دسترس انتخاب شدند. يافته هاي مطالعه نشان داد كه مهمترين عامل موثر بر ترس از جرم سلامت عمومي بود. دومين رتبه مرتبط با جنسيت را ضريب فازي 0.183 و سومين رتبه مرتبط با سرمايه اجتماعي با مقدار رتبه بندي 0.181 و چهارمين رتبه مرتبط با كمبود فضاهاي شهري با ضريب فازي 0.094 و پنجمين رتبه مرتبط با متغير افسردگي و عزت نفس پايين با ضريب فازي 0.093 بود. همچنين اخرين رتبه مرتبط با كيفيت زندگي بود كه نشان مي داد كيفيت زندگي نسبت به ساير مولفه ها از عوامل كم اهميت تر براي اثرگذاري بر ترس از جرم به شمار مي رود. براساس يافته هاي پژوهش پيشنهاد مي شود كه فاكتورهاي مرتبط با سلامت عمومي و همچنين جنسيت مورد سرمايه گذاري مديريت شهري و قضايي قرار گيرد تا سطح ارتكاب جرم كاهش يابد.