شيوه هاي جبران خسارت در كنوانسيون بيع بين المللي كالا (1980وين)

يكي از شايع ترين و مهم ترين روابطي كه بخش عمده نيازهاي بشري از طريق آن فراهم مي‌گردد قراردادهاي بيع بين المللي است. از آنجا كه اين قراردادها ميان تجار كشورهاي مختلف و با نظام‌هاي حقوق ملي متفاوت مطرح مي‌گردند به طور حتم اولين مسئله‌اي كه پيش روي ايشان مطرح مي شود اين است كه چه مقرراتي بر اين روابط حاكم است. اين پايان نامه به بررسي «شيوه‌هاي جبران خسارت در حقوق ايران و كنوانسيون بيع بين المللي كالا 1980» پرداخته و به اين نتيجه خواهد رسيد كه اصول، شرايط و روش‌هاي جبران خسارت قراردادي كنوانسيون بيع بين المللي كالا (1980 وين) و حقوق ايران تفاوت قابل ملاحظه‌اي ندارد و در اين ميان مانع مهمي بر سر راه ايران براي پيوستن به اين كنوانسيون ديده نمي‌شود زيرا كنوانسيون و حقوق ايران بر اصل جبران كامل خسارت، اولويت روش پرداخت معادل پولي خسارت، آزادي كافي در انتخاب روش مناسب جبران خسارت در فقدان تراضي طرفين بر روش خاص و حصري نبودن روش‌هاي پولي و عيني مقرر در كنوانسيون و قوانين داخلي اتفاق نظر دارند. روش‌هاي بازفروش كالا، تقليل ثمن و تعمير كالا به عنوان طرق پولي يا عيني جبران خسارت كه در كنوانسيون مقرر شده در حقوق ايران نيز تحت شرايط خاصي قابل اجرا است.