جرم شناسي فرهنگي و مطالعه جرم هاي جوانان در شهر اهواز

هر مقاله بايد داراي يك رشد فرهنگ عامه پسند، ظهور سبك هاى جديد زندگى و اهميت يافتن بازنمايى هاى رسانه اى باشد. جرم شناسى فرهنگى به عنوان نقطه تلاقى جرم شناسى و مطالعات فرهنگى با فاصله گرفتن از علت كاوى هاى عمومي بيرونى و تأكيد مفرط بر زمينه هاى فردى و ساختارى، جرم و مجرم را بر ساختى اجتماعى نيز تلقى مى كند كه براى فهم آنها الزامآ مى بايست به زمينه ها، متن اجتماعى و روابط قدرت در جامعه، تأملى جدى داشت. مقاله حاضر پس از مرور تحولات نظرى و تنوعات گفتمانى در نگاه به جرايم جوانان، به شرح و تحليل سنت جرم شناسى فرهنگى و ظرفيت ها و چالش هاى آن در بررسى مسايل خرده فرهنگى و سبك زندگى جوانان مى پردازد. استدلال اصلى مقاله بر اين است كه جرم شناسى فرهنگى امكان مناسبى را براى بازنگرى در مرزبندى هاى فرهنگ و جرم فراهم ساخته و با دورى جستن از برخى كليشه سازى ها به فهم و شناخت بهترى از مسايل جوانان و درنتيجه سياست گذارى بهتر براى آنها منتهى مى شود. ارتكاب جرم موضوعي صرفاً حقوقي نيست، بلكه ساز هاي اجتماعي- فرهنگي است كه انسانها بر مي سازند. هدف اصلي اين مقاله، مطالعۀ جرم شناسي فرهنگي در ميان جوانان شهر اهواز است. مطالعه با تكيه بر روش كيفي و نمونه گيري هدفمند از طريق مصاحبه هاي نيمه ساخت يافته انجام شده است. با توجه به منطق اشباع نظري، با 30 نفر از جوانان 20 تا 35 ساله به صورت فردي مصاحبه صورت گرفت و سپس، مصاحبه ها به شيوة تحليلِ مضمون بررسي شدند. نتايج تحقيق نشان داد كه بيشتر جوانان نمونۀ تحقيق در شهر اهواز، تلقي مجرمانه را از برخي مقوله هاي فرهنگي از قبيل پوشش، آرايش، حركات موزون (رقص)، داشتن ماهواره و دوستي هاي اجتماعي را حذف كرده اند، اما اغلب آنها مواردي نظير مصرف مواد مخدر، جر م هاي مالي، نابرابري اجتماعي، دعوا و خشونت، و رعايت نكردن حق ديگران را جرم انگاشته اند. در كنار اين دو روايت، برخي از اين جوانان، كه در مرحلۀ آستانگي (مرزي) قراردارند، بعضي از مسائل اجتماعي از قبيله مباشي و مشروبات الكلي را جرم نمي شمارند، اما از جهت هاي ديگري اين مفاهيم را جرم قلمداد مي كنند.