رويكرد نظام حقوقي در برابرابتلائات رواني مادر يا پدر و تأثير آن بر حضانت كودك

هنگامي كه كانون پر مهر خانواده به علت مرگ يا جدائي والدين از هم گسيخته مي شود، مهم ترين چالش پيش رو حضانت كودكان است كه نوشتة حاضر در رابطه با ابتلائات رواني پدر يا مادر و تأثير آن بر حضانت كودكان مي باشد، لذا در جهت ياري به حقوق كودكاني كه داراي پدر يا مادر مبتلا به اختلالات رواني مي باشند و نيز استمداد به حقوق مادر يا پدري كه ابتلائات رواني موجود در وي به حدي نمي باشد كه به كودك و مصالح او آسيب برساند اين پايان نامه شكل گرفته است كه پس از بررسي دو ديدگاه روانشناسي و فقه به اين نتيجه رسيديم كه والديني كه داراي اختلالات رواني معتوهي- سفهي، مانند؛ اختلال اضطرابي، اختلال شبه جسمي، اختلال ناشي از مواد مخدر، اختلال شخصيت، اختلال انطباقي، اختلال روان تني، اختلال كنترل تكانه، اختلال جنسي هستند به دليل اينكه در اينگونه از ابتلائات زوال عقل به معناي جنون رخ نمي دهد، مبتلايان به آن قابل درمانند و پس از پايان دورة درمان مستحق حضانت كودك خود خواهند بود و در مقابل پدر يا مادر مبتلا به اختلالات رواني جنوني، مانند؛ اختلال خلقي، اختلال روان پريشي، اختلال شناختي و اختلال شيزوفرني به دليل آنكه اين نوع ابتلائات سبب اختلال و زوال عقل به معناي جنون مي گردد و در ميان اقسام ابتلائات رواني، فقط اين چهار نوع اختلال تحت عنوان جنون قرار مي گيرند، كه مورد اول را جنون ادواري و سه مورد بعدي را جنون اطباقي مي ناميم. كه در آنها ماهيت اختلال غير قابل درمان است و چنين والديني از حضانت فرزند خود ناتوانند و حق حضانت كودك خود را ندارند كه اين حق از آنان سلب مي گردد، بنابراين با تبيين اختلالات رواني معنوي- سفهي و اختلالات رواني ساده از اختلالات رواني جنوني، مي توان به حقوق پدران يا مادران مبتلا به اين اختلالات نيز كمك نمود.