جرم شناسي و تدابير پيشگيري از جرم در حقوق كيفري ايران

جرم در معناي لغوي مترادف گناه است، و در اصطلاح حقوقي به استناد ماده 2 قانون مجازات اسلامي به هر رفتاري اعم از فعل يا ترك فعلي گفته مي شود كه در قانون، قابل كيفر مي باشد، و منظور از جرم‌ شناسي، شناخت جرم است كه در آن نهادهاي كنترل‌كننده و سازمان‌هاي اصلاح‌كننده، علت رفتار مجرمانه و نحوه كنترل آن و... مورد بحث قرار مي‌گيرند. جرم شناسي به تبعيت از حقوق كيفري، در سه رشته جرم‌ شناسي عمومي، اختصاصي و باليني تقسيم شده است. همچنين طبق بند ۵ اصل ۱۵۶ قانون اساسي يكي از وظايف قوه قضائيه « اقدام مناسب براي پيشگيري از وقوع جرم و اصلاح مجرمين » است، كه اين امر مستلزم تدابيري همچون تقويت و تشويق به گرايش به معنويت و تقوا و پرهيز از دنيا محوري و... مي باشد كه در اين مقاله مفصلا توضيح داده شده است. لذا در مقاله پيشرو سعي شده است كه نخست به مفاهيم جرم و تدابير پيشگيري از آن از زواياي مختلف در حقوق كيفري ايران و همچنين علل افزايش ارتكاب جرم در جامعه كنوني، ارتباط جرم با اقتصاد كشور و جنگل ها، چگونگي پيشرقت اقتصادي جامعه و عدم نياز به كشور هاي بيگانه و... مورد بحث و بررسي قرار بگيرد.