تبيين حقوق تجارت الكترونيك در پرتو قوانين ايران و قواعد بين المللي

با توجه به اينكه ظهور اينترنت در عرصه فناوري اطلاعات، زندگي بشر كنوني را دستخوش تغييرات اساسي قرار داده بحث تجارت الكترونيك با بروز بيماري همه گيري كروناويروس بسيار مورد توجه قرارگرفت و حقوق حاكم بر اين معاملات از اهميت بالايي برخوردار است. در اين تحقيق پس از بررسي برخي تعاريف مهمترين حوزه حقوق تجارت الكترونيكي يعني قرادادها و به طور خلاصه اصول حاكم بر اسناد الكترونيكي، شكل انعقاد قراردادهاي الكترونيكي، امضاي الكترونيكي و شرايط اعتبار قراردادها از منظر داخلي و بين المللي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج به دست آمده نشان مي دهد اعتبار و صحت قراردادهاي الكترونيكي بين اشخاص حقيقي و حقوقي و يا نمايندگان حقوقي شركت ها با اشخاص حقوقي ديگر چه در قراردادهاي داخلي و چه در قراردادهاي بين المللي يكسان مي باشد. در تطبيق حقوق قراردادهاي ملي و بين المللي نظريه دريافت قبول به طور عام پذيرفته شده است و زمان رسيدن قبول به مخاطب مورد نظر، لحظه انعقاد قرارداد تلقي مي گردد.