• شماره ركورد كنفرانس
    5207
  • عنوان مقاله

    ميراث مشترك بشريت و ارتباط آن با حقوق بشر

  • پديدآورندگان

    سهيل يوسفي احمد دانشجوي كارشناسي ارشد حقوق بين الملل، گروه علمي حقوق، دانشگاه پيام نور، صندوق پستي ۱۹۳۹۵-۳۶۹۷ ، تهران، ايران , جلاليان عسگر دانشيار حقوق بين الملل،گروه علمي حقوق، دانشگاه پيام نور تهران، صندوق پستي ۱۹۳۹۵-۳۶۹۷ ، تهران، ايران

  • تعداد صفحه
    11
  • كليدواژه
    ميراث مشترك بشريت , حقوق بشر , اصل نفع مشترك , اصل عدم تخصيص , حقوق بين‌الملل.
  • سال انتشار
    1400
  • عنوان كنفرانس
    دومين كنفرانس ملي حقوق، فقه و فرهنگ
  • زبان مدرك
    فارسي
  • چكيده فارسي
    ميراث مشترك بشريت به كليه مسائلي مربوط مي‌شود كه نفع جامعه بشري و كل بشريت در آن‌ها لحاظ شده است و به عبارت ديگر كليه اماكن، اموال و اموري كه متعلق به كليه جامعه بشري است و هيچكس صاحب آنها نمي‌باشد هيچ قدرتي منحصراً حق اعمال حاكميت بر آنها را ندارد و منافع آن متعلق به همه انسانها مي باشد. افزون بر اين، ميراث مشترك بشريت مقوله‌اي است كه اجرا و احترام به آن موجب تحقق صلح و توسعه پايدار در همه زمينه‌ها گشته و از سوي ديگر، تضمين‌كننده حق بهره‌مندي از منافع مشترك بشريت است. در نتيجه كوشش براي فهم آن به ويژه در شرايط كنوني از لزوم و ضرورت بالايي برخوردار است. تحقيق حاضر تلاش دارد تا رابطه ميان ميراث مشترك بشريت و حقوق بشر را مورد بررسي و مطالعه قرار دهد. فكر ارتباط ميان ميراث مشترك بشريت با حقوق بشر بين الملل به اوايل دهه 1970 بر مي‌گردد و كارل واساك بود كه حق بر ميراث مشترك بشريت را جز گروه حقوق بشر قرار داد و دليلي كه ميراث مشترك بشريت به اندازه ساير حقوق نسل سوم توجه علمي زيادي كسب نكرده اين است كه هميشه به عنوان بخشي از نسل سوم حقوق بشر و يا پلي مابين تحقق ساير حقوق بشر و ميراث مشترك بشريت در نظر گرفته شده است. در اين تحقيق تلاش خواهيم كرد تا ضمن تعريف مفهوم ميراث مشترك بشريت و نيز مفهوم حقوق بشر، در دو اصل نفع بشريت و عدم تخصيص، به رابطه ميراث مشترك بشريت و حقوق بشر در عصر حاضر بپردازيم.
  • كشور
    ايران