طراحي و بررسي روشي براي مهار كابل دريايي شناور به‌صورت مغروق

design and study a method for mooring submerged marine cable

كابل هاي دريايي جهت انتقال داده و انرژي ميان دو جزيره و يا سازه هاي دريايي به‌كاربرده مي شوند. به‌طورمعمول انتقال كابل هاي دريايي از طريق كف نشاني آنها در بستر دريا صورت مي گيرد اما در تمامي نقاط دريا كف نشاني ميسر نيست. شرايط محيط‌زيست كف دريا و وجود صخره ها تيز از حمله عوامل مهمي هستند كه مانع كف نشاني كابل مي-شوند. علاوه بر اين زماني كه فاصله دو نقطه اتصال كم باشد مانند اتصال توربين هاي بادي و سكوها نفتي روش كف نشاني مناسب نيست. روش جايگزين در اين مواقع شناورسازي كابل در سطح و يا زيرآب به صور مغروق است. شناورسازي كابل در سطح مانعي براي حركت شناورها است بنابراين شناورسازي به‌صورت مغروق گزينه مناسب تري است. اما وجود امواج و جريان هاي دريايي موجب جابجايي كابل دريايي و آسيب به آن مي شوند. بنابراين لزوم دارد تا براي حفظ موقعيت كابل از مهاربندها استفاده گردد. در اين مقاله ضمن ارائه راهكاري براي مهار كابل هاي دريايي، كارآمدي آن براي يك كابل دريايي به طول 100 متر در شرايط دريايي خليج‌فارس با دوره بازگشت 100 ساله در نرم-افزار انسيس اكوا موردبحث قرارگرفته است.