شماره ركورد كنفرانس
5208
عنوان مقاله
بيابان زدايي و توسعه پايدار
عنوان به زبان ديگر
Desertification and sustainable devdlopment
پديدآورندگان
حاتمي هاشم دانشكده فني و حرفه اي پسران امام صادق ارزوئيه , طاهري حميد دانشكده فني و حرفه اي پسران امام صادق ارزوئيه
تعداد صفحه
7
كليدواژه
بيابان زايي , جوامع , مديريت , بيابان زدايي
سال انتشار
1401
عنوان كنفرانس
يازدهمين همايش سراسري محيط زيست، انرژي و منابع طبيعي پايدار
زبان مدرك
فارسي
چكيده فارسي
مشكل عمده در بيابان زايي از آنجا آغاز مي شود كه جوامعي كه از نظر فناوري،توسعه چنداني نكرده اند با برخورد غلط خود با خاك ها و زمين ،بيشتر از جوامع توسعه يافته سبب از دست رفتن حاصلخيزي خاك مي شوند.در حالي كه كشور هاي در حال توسعه با رشد جمعيت خيلي بيشتري رو به رو هستند و نياز به تغديه افراد بيشتر ي دارند .به همين جهت خطر افزايش جمعيت و كمبود محصولات كشاورزي انها را بيشتر از مردم ساكن كشورهاي توسعه يافته تهديد مي كند.گسترش بيابان ها ،اغلب در كشورهاي نيازمند غذا صورت مي گيردو اين گونه كشورها بايد ضمن شناسايي عوامل گسترش بيابان در منطقه خود سعي كنند با كنترل اين عوامل به همان كاري بپردازند كه به آن بيابان زدايي گفته مي شود ؛يعني از بين بردن شرايط دشوار بياباني و افزودن زمين هاي بياباني به زمين هاي قابل كشت . ۹۰۰ ميليون نفر از مردم كره زمين در مناطقي زندگي مي كنند كه در معرض بيابان زدايي است . به عبارت ديگر بيابان زايي ،تقريبا زندگي يك ششم كره ي زمين را تهديد مي كند .و در صورت تداوم و عدم مبارزه با آن،ممكن است با قحطي ،گرسنگي و جنگ هاي وسيع بر سر تسخير منابع آب و خاك براي تامين غذاي بشر رو به رو شويم. اصول بهره برداري از منابعبر چهار هدف اصلي تحقق مي يابد: 1.روابط منطقي بين اصول مختلف را در مجموعه آشكار سازد. 2.پيكر اصلي نظريه مي بايست هم يك سيستم اسقرايي و هم قياسي باشد . 3.اصول مي بايست به اندازه كافي كلي و بنيادي بيان شوند. 4.عمدتا طوري طراحي شوند كه قابل عمل باشد . بيابان هاي كشور را ميتوانيم به سه دسته تقسيم كنيم .اين دسته بندي از ان جهت صورت مي گيرد كه ببينيد كه چه مناطقي از كشورمان از نطر مجاورت با بيابان هاي در معرض از دست دادن كيفيت خاك خود هستند و مردم آنجا براي فعاليت هاي زراعي و توليد محصولات كشاورزي ؛ يعني تامين غذاي خود با دشواري رو به رو هستند. 1.بيايان هاي گرم : داراي تابستان هاي گرم و زمستان هاي معتدل بوده و مهم ترين عامل تفكيك آنهاارتفاع سطح از دريا است.به طوري كه پست ترين آنها گرم ترن بيابان ها نيز تلقي مي شود .بارندگي در اين مناطق كمتر از ۱۰۰ ميلي متر بت ريزش نامنظم مي باشد . 2.بيابان هاي نسبتا گرم : در اين بيابان ها تابستان هاي گرم و خشك و زمستان هاي سرد و نيمه خشك حكم فرماست .ارتفاع قابل توجه اين بيابان ها از سطح دريا در تشديد سرماي زمستان موثر مي باشد . 3. بيابان هاي مرزي: شامل آن دسته از بيابان هاي داخلي كه تحت تاثير كشور هاي همجوار قرار دارد.
كشور
ايران
لينک به اين مدرک