تأثير مقدار شاخص پراكنده رويي و فشردگي در كاربري زمين در ترافيك شهر تهران

در بوجود آمدن سفرهاي شهري عواملي همچون عوامل پراكنده رويي به پيرامون و فشردگي مركزيت كلانشهرها را تهديد مي كند كه مستقيما بر ترافيك هاي درون شهري تأثيرگذارند. در ايـن مقاله سعي گرديد با استفاده از پايگاه داده‌هاي آماري از سالنامه هاي آماري شهر تهران در سال 1395 مربوط به داده‌هاي كاربري زمين و جمعيت شهر تهران در مناطق 22 گانه كلانشهر تهران پرداخته شود بدين منظور با استفاده از داده‌هاي واقعي و بخش پيشنهادي از مطالعه ميداني بر 384 نفر نمونه گيري با فرمول كوكران از كارمندان ادارات بخش مركزي شهر تهران به بررسي ارتباط ميان عوامل مؤثر در مدل نامبرده با استفاده از نرم افزار SPSS و بدست آوردن ضرايب همبستگي در آزمون‌هاي آماري صورت گرفته پرداخته و ميزان همبستگي متغيرهاي شاخص فشردگي، پراكنده رويي با كاربري زمين نيز محاسبه شد. سپس عامل محيط زيستي تمايل افراد به بومي سازي محل اشتغال از محل سكونت بوسيلۀ پرسشنامه محقق ساخته جمع آوري اطلاعات گرديد. بر اساس نتايج حاصله همانطور كه خطر پراكنده رويي در پيرامون شهر تهران و فشردگي در بخش مركزي تهران احساس مي شود كه اثر مستقيم بر ترافيك و آلودگي هواي تهران دارد، پيشنهاد بومي سازي محل اشتغال نسبت به سكونتگاه افراد شاغل در مراكز دولتي مي‌تواند شرايط مدل را به ميزان 71 درصد طبق نتايج حاصل از همبستگي بدست آمده در مطالعه ميداني صورت گرفته بدست مي‌آيد. به عبارتي ديگر با در نظر گرفتن مدل در نظر گرفته شده با شاخص پراكنده رويي شهر تهران و شاخص فشردگي مركزيت تهران با مدل رگرسيون از تابع نمايي در نتايج بدست آمده نشان داد با بومي سازي به خوبي شرايط كاربري‌هاي مسكوني و اداري از برازندگي مناسب برخوردار مي‌گردد و پيشنهاد مذكور مي‌تواند به طور غيرمستقيم 71درصد از ترافيك تهران كاهش دهد.