مدلسازي عوامل موثر بر حمل و نقل در امدادرساني به تصادفات جاده اي از نگاه آتشنشانان

در صحنه حوادث جاده اي در ايران، سازمان هاي مختلفي وجود دارد كه مي تواند از حوادث بعدي جلوگيري كند. كه از مهمترين سازمان هاي امدادي مي توان به هلال احمر، اورژانس و مراكز آتشنشاني نام برد. در كشور هاي پيشرفته آتشنشانان به دليل مهارت بالا در زمينه نجات انسان ها در شرايط سخت و ... و همچنين داشتن مهارت امداد هاي اوليه در زمان طلايي نجات هر فرد (حدود 5 دقيقه)، بيشتر در مركز توجه هستند. واحدهاي آتش نشاني مدرن طيف كاملي از خدمات آتش نشاني، نجات و فوريت هاي پزشكي را براي رسيدگي به هر نوع اضطراري كه ممكن است در يك حوزه رخ دهد ارائه مي دهند. هدف اصلي اين پژوهش بهبود خدمات رساني و امداد رساني به آسيب ديدگان پس از وقوع حادثه در تصادفات جاده اي است. بدين منظور در يك مطالعه موردي (محور بابل – آمل ) پس از تعيين متغيرها از ديدگاه آتشنشانان و جمع آوري اطلاعات، از ميان 15 متغيرهاي به ترتيب عواملي نظير: هوشمندسازي سيستم هاي لجستيكي در ناوگان آتشنشاني- مسيريابي بر اساس معيارهاي حمل و نقلي ، تهيه تجهيزات و امكانات جديد جستجو، رديابي، كمك رساني، خط ويژه ماشين آلات امدادي، استفاده از امكانات GIS در پايگاه هاي آتشنشاني (سيستم هاي اطلاعات مكاني حمل و نقل و ... بيشترين تاثير را دارند. همچنين در مرحله مدل سازي از ميان 8 متغير برگزيده از نتايج مدل سازي متغيرهايي نظير استفاده از امكانات GIS در پايگاه هاي آتشنشاني (سيستم هاي اطلاعات مكاني حمل و نقل)، هوشمندسازي سيستم هاي لجستيكي در ناوگان آتشنشاني- مسيريابي بر اساس معيارهاي حمل و نقلي مختلف، استفاده از راهبندان هاي هوشمند بين مسير، امكانات ITS درون خودرويي براي خودروهاي منجر به تصادفات جاده اي مدل تاثير گذار هستند.