عملكردلرزه اي اتصالات ماهيچه اي مثلثي درسازه هاي فولادي پيش ساخته مدولار

امروزه اتصال صلب با ورق انتهايي مطابق الگوي پيشنهادي آيين‌نامه‌ها كاربرد گسترده‌اي در سازه‌هاي فولادي پيدا كرده است. يكي از اين نوع اتصالات، اتصال با كمك ماهيچه مي‌باشد. تا به امروز تحليل دقيق و جامعي در ارتباط با اتصال پيچي تير ماهيچه‌دار به ستون با ورق انتهايي كمتر صورت پذيرفته است و ماهيت اين نوع اتصال و چگونگي عملكرد آن، كمتر شناخته شده است و خيلي در اين زمينه كار نشده است. در اين پژوهش به عملكرد لرزه‌اي اتصالات ماهيچه‌اي مثلثي در سازه‌هاي فولادي پيش ساخته مدولار پرداخته شده است. طراحي سازه فولادي بر اساس آيين‌نامه AISC انجام شده است. اين پژوهش يك پژوهش كاربردي است كه به صورت عددي با كمك نرم‌افزار اجزاي محدود آباكوس مدلسازي شده است. يك ستون دايره‌اي به طول 3.5 متر با دو تير به طول 2.5 متر در دو امتداد در ارتفاع 1.5 متري ستون نصب مي‌شود و اتصالات ماهيچه‌اي از بالا و پايين به تيرها و ستون متصل مي‌گردد. بار چرخه‌اي در قسمت بالايي ستون اعمال مي‌شود. 10 مدل سازه‌اي مورد بررسي قرار گرفته است كه بر روي آن‌ها بارگذاري چرخه‌اي آيين‌نامه ATC24 اعمال شده است. به منظور صحت سنجي، از مدل‌هاي مقاله فنگ و همكاران (2020) استفاده شده است. نتايج نشان داده است كه در اتصال بررسي شده با كاهش طول ماهيچه/عمق تير از 2 به 1.7، در تير داراي اتصال ماهيچه‌اي به طول 600 ميليمتر، تنش در تير باعمق 360 ميليمتر نسبت به تير باعمق عمق 300 ميليمتر كاهش، تغييرمكان افزايش، سختي كاهش، ضريب رفتار كاهش، ضريب اضافه مقاومت كاهش، شكل‌پذيري افزايش داشته است. با كاهش طول ماهيچه/عمق تير از 3.3 به 2.8، در تير داراي اتصال ماهيچه‌اي به طول 1000 ميليمتر، تنش در تير باعمق 360 ميليمتر نسبت به تير با عمق 300 ميليمتر كاهش، تغييرمكان افزايش، سختي كاهش، ضريب رفتار كاهش، ضريب اضافه مقاومت كاهش، شكل‌پذيري افزايش داشته است.