بررسي موقعيت و فرم مهاربنديهاي قائم بر ضريب رفتار سازه هاي فولادي مرتفع مجهز به سيستم كمربند خرپايي، با تحليل ديناميكي تاريخچۀ زماني

مطالعۀ حاضر برروي نوع خاصي از اسكلت فولادي با اتصالات جوشي و مجهز به كمربند خرپايي در طبقۀ آخر و همچنين در طبقات مياني انجام گرفته است . سازه هاي مرتفع مجهز به سيستم كمربند خرپايي ( (Outrigger Braced Structures، با درگير كردن كل سازۀ پيرامون، يك روش اساسي در حل مسئلۀ واژگوني محسوب شده و در محدودهَ 40 الي 60 طبقه، داراي بازدهي بيشتري نسبت به سازۀ قاب مهاربندي شده ميباشند. در اين تحقيق، ابتدا روش محاسبۀ ضريب رفتار و عوامل مؤثر بر آن مورد بررسي اجمالي قرار گرفته است . سپس تعداد 5 مدل دو بعدي ( شامل 20 الي 60 طبقه ) مجهز به كمربند خرپايي درترازهاي مختلف سقف و طبقات مياني، كه در سه گروه 5 تايي، بتفكيك شامل بادبندهاي 1- X ، 2- V و Λ ، 3- Λ ، مدلسازي شده و بتفكيك نوع زمين و شتاب مبناي طرح، مدلهاي مزبور بر اساس آيين نامۀ 2800 طراحي شده اند. در مرحلۀ بعد، با استفاده از شتابنگاشتهاي ثبت شده بر روي زمينهاي نوع 1، 2 و3 ، پس از نرمال سازي آنها به مقدار Sa=0.25g و Sa=0.35g تعداد زياذي تحليل تاريخچه زماني خطي و غيرخطي ( بتفكيك براي سه نوع زمين و شتاب هاي لرزه اي مختلف ) بر روي مدل هاي مزبور انجام گرفته است. سپس با انجام تحليل رانشي مُدي Modal Push–over Analysis )) و بررسي منحني هاي بدست آمده براي مدل هاي مورد مطالعه، مقادير ضرايب كاهش ناشي از شكل پذيري و ضرايب كاهش ناشي از افزايش مقاومت و در نهايت مقادير ضريب رفتار، بتفكيك براي هر گروه با فرم بادبندي مورد نظر محاسبه شده و تأثير فرمهاي مختلف بر روي ضريب رفتار مورد مطالعه قرار گرفته است.