پيش بيني شرايط تشكيل ترك انجمادي در لايه نشاني ليزري استلايت 6 روي فولاد ابزار به روش رسوب نشاني مستقيم فلز

فرآيند رسوب‌نشاني ليزري در سال هاي اخير بعنوان راهكار جديدي جهت توليد و تعمير قطعات فلزي به شدت مورد توجه قرار گرفته است. داشتن ساختاري عاري از عيوب و ترك در لايه‌هاي ايجاد شده يكي از الزامات اوليه اين فرايند مي‌‌باشد. در اين پژوهش با استفاده از روش رسوب نشاني مستقيم فلز، آلياژ استلايت 6 توسط ليزر فايبر روي فولاد كارگرم DIN 1.2714 لايه‌نشاني شد و تاثير موقعيت نقطه كانوني پرتو ليزر نسبت به سطح زيرلايه مورد بررسي قرار گرفت. 11 نمونه تك لايه با توان ليزر 250وات و فاصله كانوني متغيير از 4 ميلي متر بالاتر از سطح زيرلايه تا 4 ميلي متر پايين تر از سطح آن ايجاد شد. تغيير اين فاصله منجر به تغيير رقت لايه نشاني در بازه 10 تا 90 درصد شد. بررسي ريزساختاري حاكي از بروز عيب ترك خوردگي در برخي از رقت‌ها بود. براي درك علت اين پديده يكي از معيارهاي پيش بيني ترك انجمادي كه اخيرا پيشنهاد شده است استفاده شد. اين معيار نشان داد حساسيت به ترك در بازه رقت 60 تا 90 درصد افزايش شديدي مي‌يابد كه با نتايج آزمايشگاهي تطابق داشت. بر اساس اين معيار، افزايش شديد دامنه دمايي حساس به ترك علت ترك خوردگي در اين بازه رقت مي‌باشد.