عوامل موثر بر قابليت شكل‌پذيري و كشش سرد مفتول فولادي SAE 1008 توليد شده در گروه ملي صنعتي فولاد ايران

مفتول فولادي كم كربن SAE 1008 حين نورد تحت سيكل‌هاي تاخيري خنك كاري قرار مي‌گيرند. به دليل بزرگ شدن اندازه دانه فريت، استحكام تسليم كمي پيدا مي‌كنند و بنابراين شكل‌پذيري و قابليت كشش خوبي در حالت سرد از خود نشان مي‌دهند. در اين تحقيق، بررسي شكل‌پذيري و قابليت كشش مفتول فولادي كم كربن SAE 1008 با قطر 5/5 ميلي‌متر گروه ملي صنعتي فولاد ايران نسبت به محصول مشابه توليد شده در شركت توليد كننده ديگر مورد مقايسه قرار گرفته است. بر اساس نتايج، به دليل بزرگتر بودن اندازه دانه فريت در نمونه شركت A، مفتول فولادي شركت A، سطوح استحكامي (تسليم و كششي) كم و درصد ازدياد طول بيشتر يا كاهش سطح مقطع پايين‌تري در عمليات كشش سرد از خود نشان مي‌دهد. چهار نوع آخال ( A، B، C، D) در نمونه گروه ملي صنعتي فولاد ايران مشاهده گرديد. آخال نوع D بزرگتر از سايز ( 12μm) مشاهده گرديد. آخال نوع D، اكسيد كروي مي‌باشد. با توجه به آناليز خطي آخال نوع D، اكسيد منگنز (MnO) شناسايي شد. بنابراين وجود آخال‌ها در فولاد بر خواصي نظير استحكام تسليم و كششي نهايي تاثير زيادي ندارند ولي بر روي افزايش درصد ازدياد طول و كاهش سطح مقطع تاثير قابل توجهي دارند.