مروري بر روشهاي خشك كردن پسته و تاثير آنها بر افزايش ماندگاري و كاهش آلودگي قارچي

خشك كردن به عنوان يك فرآيند حذف رطوبت از طريق انتقال همزمان گرما و جرم تعريف ميشود. انتقال حرارت از محيط اطراف به مواد غذايي منجر به تبخير رطوبت از سطح ميشود. فرايند خشككردن منجر به افزايش ماندگاري محصول، كاهش هزينههاي حمل و نقل، كاهش هزينه هاي انبارداري، عرضه محصول در خارج از فصل توليد و ... ميشود. خشككردن يك مرحله مهم در فرآوري 6 درصد كاهش مييابد. متداولترين چالش پسته، - پسته است و در طي اين فرايند ميزان رطوبت 40 درصدي پسته تازه به حدود 4 آلودگي آن به برخي قارچها و متابوليتهاي سمي آنها در طي رشد و مرحله پس از برداشت است كه در نهايت منجر به توليد و تجمع آفلاتوكسين در آنها ميگردد. زمان خشك كردن تابع عوامل مختلفي از جمله دماي هواي خشككن، رطوبت نسبي محيط، رطوبت اوليه پسته، مرحله خشككردن و روش خشك كردن است. انتخاب روش مناسب در خشككردن اين محصول پرمصرف و با ارزش حائز اهميت است كه در اين ميان تاثير دما از ساير پارامترها بر ويژگيهاي كيفي محصول نهايي بيشتر است.