بررسي ويژگي ها و معيارهاي آرزو از منظر آموزه هاي ديني با تكيه بر ديدگاه شهيد مطهري(ره)

خداوند به مدد ابزارهاي وجودي كه در اختيار انسان قرار داده، از انسان با تعالوا دعوت مي كند. انسان با تكيه بر آرزوي ممدوح از آن به رحمت الهي تعبير شده است. گرچه آرزو وديعه الهي در ضمير انسان هاست اما آرزوهاي واهي كه بدون پشتوانه عقل و عمل، انسان را به خود مشغول مي كنند، نتيجه اي جز خسران ابدي نخواهد داشت. آرزو يك امر انكارناپذير است و همه ي انسان ها داراي آرزو مي باشند. آرزو توسط نگرش و تفاوت بين انسان ها و مشاهده محدوديت هاي خود و دارايي هاي ديگران ايجاد مي شود. در اينجا يك پرسش اساسي نيز مطرح ميگردد: معيارهاي آرزو در قرآن و حديث چيست؟ در پاسخ به اين سوال در قرآن براي آرزو مصداق هايي بيان شده كه بالاترين نوع آن رسيدن به لقاء الهي مي باشد، نوع مذموم آرزو در روايات مورد نكوهش قرار گرفته است. تحقيق حاضر به بررسي ويژگي ها و معيارهاي آرزو از منظر اموزه هاي ديني با تكيه بر ديدگاه شهيد مطهري(ره) پرداخته و مصداق هايي براي آرزوي ممدوح بيان كرده است. معيار آرزوي مذموم طولاني بودن، بدون معنويت بودن آن است. ويژگي آرزوي مطلوب معقول بودن و در جهت رشد و تكامل معنوي بودن آن مي باشد.