نقش اعتباريات در حكمراني نفس بر زندگي فردي و اجتماعي از ديدگاه شهيد مطهري

يكي از برجسته‌‌ترين ابتكارات فلاسفه اسلامي توجه به ادراكات اعتباري و استنتاج از اين مسئله است. بحث ادراك حقيقي و اعتباري گرچه در آثار حكماي پيشين اسلامي هم وجود داشت؛ اما تحليل و تبيين فلسفي و معرفت شناختي ادراكات اعتباري و استنتاجات مسائل ديگر از آنها، از ابتكارات و نوآوري‌هاي علامه طباطبائي محسوب ‌‌مي‌گردد. پس از وي شاگردان ايشان همچون استاد مطهري(ره)، استاد مصباح يزدي و استاد جوادي آملي بحث ادراكات اعتباري را ادامه دادند و ثمرات ارزشمندي از آن، استنتاج نمودند. ضرورت اين تحقيق از آنرو است كه عدم دقت در بازشناسي و تبيين ادراكات اعتباري، موجب خلط آنها با ادراكات حقيقي ‌‌مي‌گردد و مشكلات زيادي در بحثهاي فلسفي و معرفتي به وجود ‌‌مي‌آورد؛ از قبيل تعميم حكم نسبي بودن اعتباريات به مفاهيم حقيقي و متغير دانستن آنها بر اساس تغيير عوامل احساسي و محيطي. در اين تحقيق ضمن تبيين و تحليل ماهيت و مباني اداراكات اعتباري، به يكي از مهم‌‌ترين كاركردهاي نظريه اعتباري كه حكمراني نفس در حوزه‌هاي فردي و اجتماعي باشد، پرداخته ‌‌مي‌شود و طبق نتايج اين جستار، انسان بدون در نظرداشت اعتباريات، امكان حكمراني در زندگي فردي و اجتماعي را ندارد وادراكات اعتباري، يك ويژگي انساني است كه اعمال اين حاكميت را براي انسان فراهم ‌‌مي‌سازد.