تحليل كيفي راهكارهاي مديران اقامتگاه هاي بومگردي در كاهش آسيب هاي ناشي از بحران كرونا

Qualitative analysis of eco-lodge managers strategies in reducing the damage caused by the corona crisis

صنعت گردشگري يكي از آسيب پذيرترين صنايع در برابر مخاطرات است و حوادث و خطراتي آن را تهديد مي-كنند كه سبب ناپايداري گردشگري مي شود و همين امر سبب شد پيش بيني هايي كه براي اين صنعت انجام شده بود و در سال 2020 كه قرار بود رونق مشاغل و كارآفريني در صنعت گردشگري و هتلداري جهان رخ دهد، با ظهور و شيوع كوويد 19، موتور صنعت گردشگري در سرتاسر جهان خاموش شد و با توجه به اينكه از جمله كسب و كارهاي گردشگري روستايي، اقامتگاه هاي بومگردي مي باشند و در بحران كرونا آسيب جدي به اين بخش از گردشگري روستايي وارد آمد اما در اين ميان مديران برخي اقامتگاه هاي بومگردي توانستند با ارائه ايده هاي جديد تا حدي اين شوك را مديريت نمايند و كمتر متضرر گردند. لذا هدف پژوهش حاضر شناخت و بررسي راهكارهايي به كار گرفته شده توسط مديران اقامتگاه هاي بومگردي مي باشد. پژوهش از نوع كيفي هست و بصورت مطالعه موردي مي باشد. يافته هاي تحقيق نشان داد راهكارهاي به كار گرفته شده از سوي صاحبان اقامتگاه هاي بومگردي به 5 دسته قابل تقسيم است كه شامل راهكارهاي شخصي، راهكارهاي مشاركتي، راهكارهاي اقتصادي، راهكارهاي اجرايي و راهكارهاي بازاريابي و تبليغات مي باشند