نقش اصالت ميراث فرهنگي ناملموس در توسعه گردشگري پايدار منطقه اورامانات

The role of the originality of intangible cultural heritage in tourism development

ميراث فرهنگي ناملموس (ICH) مي تواند يك منبع ارزشمند گردشگري براي دولت و جوامع محلي باشد. ميراث فرهنگي ناملموس معتبر( (ICH يك بازار منحصر به فرد در صنعت گردشگري رقابتي جهاني را براي جامعه فراهم مي كند. توجه به ميراث فرهنگي ناملموس هر قوم و ملتي در كنار ميراث فرهنگي ملموس، و حفظ آن ها با اوج گيري جهاني سازي به منظور نمايان سازي تفاوت هاي فرهنگي مردم جهان بيش ازگذشته اهميت پيدا كرده است، و ذهن انديشمندان دانشگاهي و نيز دولتمردان را به خود جلب كرده است. و بررسي سيستماتيك ادبيات مي‌تواند به ساخت و ساز نظري، حفظ ميراث و شيوه هاي گردشگري كمك كند. با اين حال، از يك سو تعريف پيچيده و ماهيت انبوه و پراكنده داده‌هاي ICH، بررسي و نتيجه‌گيري روندهاي تحقيقاتي و جهت‌هاي آينده گردشگري ICH را دشوار مي‌كند. و از سويي ديگر روند كالايي سازي ICH اصالت آن را تهديد كرده است. بنابراين رويكردهاي گردشگري پايدار براي دستيابي به انتقال و ارتقاي موفقيت آميز ICH به عنوان يك منبع گردشگري پايدار مورد نياز است. اين مقاله به بررسي اصالت ميراث فرهنگي ناملموس به عنوان يك منبع توسعه گردشگري پايدار مي پردازد. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد نشان داد كه اصالت يك مفهوم كل نگر است كه آداب و رسوم منتقل شده، معاني موروثي، و هويت ميراث را يكپارچه مي‌كند. رابطه همزيستي مثبت بالقوه بين انتقال ICH معتبر و ترويج ICH به عنوان يك منبع گردشگري معنادار است. كه براي رسيدن به اين رابطه رابطه همزيستي مثبت، آگاهي مردم محلي از ICH، توانمندسازي، توسعه موازي بين توسعه گردشگري و انتقال ICH ضروري است