عوامل ماندگاري معماري بافت روستاهاي هورامان در بستر تاريخ

Factors of architectural sustainability of the texture of Horaman villages in the context of history

روستاهاي حوزه جغرافيايي هورامان داراي بافت معماري و سكونت گاهي با پيشينه تاريخي شكوفايي هستند. به طور كلي و اجمالي مي توان گفت بخشي از كالبد و هسته اوليه روستاهاي حوزه جغرافيايي هورامان داراي لايه هاي تاريخي از بافت معماري است؛ كه در طي ساليان دور تا به امروز بخش عمده از ساختار خود را حفظ كرده است. آنچه امروز از منظر بافت روستاهاي هورامان مشاهده مي شود، ساختار كالبدي بناهايي است، كه صدها سال با كمترين تغيير و دگرگوني تا به امروز پا برجا مانده است. اين بافت هاي كهن كه شالوده اصلي و هسته اوليه روستاهاي اين حوزه است، داراي ارزش تاريخي، فرهنگي و اجتماعي فراواني است؛ كه در طي ساليان طولاني به عنوان يك بافت زنده و پويا به حيات طبيعي خود ادامه داده است. امروز با وجود تغييرات و ورود تكنولوژي به روستاها، و لطمه هاي وارد شده به بافت هاي روستايي، در برخي روستاها هنوز بخش زيادي از ساختار كالبدي خود را توانسته اند حفظ كنند. در مقاله حاضر هر چند به صورت اجمالي، برخي از فاكتورها و عوامل تاثير گذار در ماندگاري و عدم تغييرات در بافت روستاهاي هورامان در گذار زمان مورد تجزيه و تحليل قرار مي گيرد. در طي مطالعات و بررسي هاي شكل گرفته در خصوص عوامل ماندگاري بافت روستاهاي هورامان، به ويژگي ها و خصوصيات كلي معماري اين حوزه نيز پرداخته مي شود. با اين اعتقاد كه شناخت ويژگي ها و خصوصيات معماري بافت هر سكونت گاه اصلي ترين عامل براي كشف و درك ماندگاري و تحولات بافت سكونت گاهي آن حوزه است