ويژگي هاي اقليمي در ادبيّات داستاني نويسندگان كرُد (مطالعۀ موردي داستان گيسيا)

(Climatic features in the fiction literature of Kurdish authors (Case study of Gicia s story

داستان­هاي اقليمي روستايي از گونه­هاي ادبيّات اقليمي به شمار مي­روند. در اين گونه از ادبيّات، اثر ادبي با پرداختن به ويژگي­هاي فولكلوريك يك منطقه، آداب و رسوم، باورها و اعتقادات، ويژگي­هاي محيطي و طبيعي آن منطقۀ خاص خلق مي­شود و آفرينندۀ اثر با همين خصايل بومي و اقليمي، روايتي گيرا و پرجاذبه ايجاد مي­كند. اين نوشتار مي­كوشد به معرفي داستان گيسيا به عنوان اثري در ادبيّات اقليمي مكتب غرب ايران بپردازد و به شيوۀ توصيفي – تحليلي شاخص­ها و ويژگي­هاي داستان­هاي اقليمي را در اثر مذكور بكاود. نويسندۀ كُردزبانِ كتاب گيسيا، مجموعه داستان­هايش را به زبان فارسي و بر اساس اصول داستان­نويسي مدرن نوشته است؛ امّا در ايجاد و پرورش داستان «گيسيا» از شيوه­ها و اصول ادبيّات اقليمي و روستايي منطقۀ غرب بهره گرفته مي­شود و روايتي واقعي از نظام استبدادي ارباب - رعيتي نقل مي­گردد