موسيقي شعر لهجۀ محمد قهرمان

از اولين عناصر ايجاد ارتباط ميان خوانندۀ شعر و شاعر، موسيقي شعر است كه از بررسي عواملي چون وزن عروضي، قافيه، رديف، انواع تكرار، واج‌آرايي و انواع جناس به دست مي‌آيد. شناخت اين مؤلفه در شعر لهجه، دشواري‌هاي خاص خود را دارد. از همين رو راهكارهاي شاعران در به‌كارگيري لهجه و چگونگي تأثير آن بر نظام‌هاي گوناگون شعر تا حدودي ناشناخته باقي مانده است. شناخت موسيقي شعر محلي تلذذ خاص خود را نيز به همراه دارد به خصوص وقتي اين اشعار محلي متعلق به شاخص‌ترين شاعر لهجه‌سراي خراسان، محمد قهرمان و با لهجۀ تربت حيدريه باشد. آن‌چه انجام اين شناخت را ضروري مي‌نمايد، تقدم اين گونۀ شعري بر اشعار رسمي و در عين حال محجور ماندن آن به جهت محدود بودنِ مخاطبان و در اقليت قرار داشتن اين گونۀ شعري است. در حالي كه شعر لهجه، نقش مهمي در حفظ و انتقال فرهنگ بومي هر منطقه به ساير مناطق و نسل‌هاي بعدي دارد. اين پژوهش در پي آن است جهت ترسيم نظام موسيقايي اشعار به واكاوي اركان موسيقي دروني، بيروني و كناري آن سروده‌ها در كتاب خدي خداي خودم بپردازد. شيوۀ جمع آوري منابع، كتابخانه‌اي و روش انجام پژوهش، روشي توصيفي- تحليلي است.