رابطه مهارت‌هاي خودتنظيمي دانشجومعلمان با تدريس اثربخش برنامه درسي علوم تجربي دوره ابتدايي

پژوهش حاضر با هدف بررسي مهارت‌هاي خودتنظيمي دانشجومعلمان با تدريس اثربخش علوم تجربي مقطع ابتدايي انجام پذيرفت. طرح اين مطالعه از نوع طرح هاي همبستگي به روش پيمايشي بود. جامعه آماري پژوهش دانشجومعلمان دختر و پسر رشته آموزش ابتدايي دانشگاه فرهنگيان استان بوشهر بودند. در اين پژوهش براى بررسى نقش دانشجومعلمان در تنظيم و آموزش مهارت‌هاي خودتنظيمي از مقياس خودتنظيمي مارتينز – پونز (1996) كه داراي 20 گويه بود، استفاده شد. مقدار آلفاي كرونباخ اين پرسش نامه 89/0 به دست آمد. همچنين پرسش نامه محقق ساخته نيز براي سنجش تدريس اثربخش درس علوم تجربي (مشتمل بر 38 سئوال) بكار گرفته شد. ضريب آلفاي كرونباخ پرسش نامه مذكور 92/0 گزارش گرديد. تعداد 59 پرسش نامه جمع‌آوري‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه‌وتحليل آماري قرار گرفت. نتايج نشان داد كه ميانگين نمرات متغيرها و ابعاد آن بالاتر از ميانگين مفروض (عدد 3) است. در ضمن مقدار آماره‌هاي t آن‌ها از مقدار بحراني 96/1 بزرگ‌تر بود، سطح معني‌داري نيز كوچك‌تر از 05/0 گزارش گرديد. همچنين بين متغيرهاي مهارت‌هاي خودتنظيمي و اثربخشي تدريس همبستگي معني داري در سطح قوي مشاهده گرديد (001/0, P≤ 84/0r=). در نتيجه فراهم آوردن محيط مناسب براي پرورش مهارت‌هاي خودتنظيمي مي‌تواند در آينده حرفه‌اي در جهت كارآيي بهتر و اثربخشي تدريس آنان مؤثر و مفيد واقع گردد.