تحليل تصادفات نوروزي راه هاي برون شهري در ايران در بازه زماني چهارساله (1398 تا 1401)

يكي از بازه هاي زماني كه در سراسر دنيا شاهد بيشترين تصادفات است، تعطيلات و ايام مربوط به سال نو است. در ايران نيز، تعطيلات نوروز و افزايش چشمگير سفرهاي بين استاني، منجر به بروز تصادفات شديد رانندگي مي شود و از اين جنبه، بررسي اين تصادفات و تجزيه وتحليل شاخص هاي مختلف موثر در اين زمينه از اهميت حياتي براي مديريت ايمني ترافيك كشور برخوردار است. هدف از مطالعه حاضر، انجام مقايسه اي جامع و چندبعدي بين وضعيت ايمني راه هاي كشور دراستان هاي مختلف است. در همين راستا از تحليل مكاني و تحليل زماني با استفاده از ابزارهاي تحليل كرنل، نقشه حرارتي و آزمون آماري T-test بهره گرفته شده است. نتايج بررسي ها حاكي از تمركز تصادفات شديد در نيمه شمال غربي و بعضا مركزي كشور است. تحليل هاي انجام شده بيانگر روند كاهشي تصادفات شديد در نوروز سال 1399 و روند افزايشي در سال هاي بعدي است. تجزيه وتحليل داده هاي مربوط به انواع برخوردها در محورهاي برون شهري كشور نشان داد در نوروز تمامي سال ها، بيشترين سهم به تصادفات واژگوني و دو وسيله اي اختصاص دارد. علاوه براين، نتايج بررسي ها نشان داد استان خراسان جنوبي و قزوين در رابطه با شاخص سهم تصادفات فوتي از تصادفات شديد داراي عملكرد مطلوبي در نوروز چهار ساله بوده اند. نتيجه آزمون t در رابطه با شاخص شمار تصادفات شديد در محورهاي روستايي در نوروز براي استان هاي ايلام و آذربايجان شرقي بيانگر عملكرد نامطلوب اين استان ها بود. بررسي ها نشان داد استان فارس عملكرد مطلوبي در رابطه با شاخص سهم تصادفات تك وسيله اي از تصادفات شديد داشته است.