ارزيابي عوامل ايجاد تاخير در پروژه هاي ساختماني با رويكرد مدل سازي اطلاعات ساختمان(BIM) - مطالعه موردي پروژه هاي منتخب استان گيلان

صنعت ساختمان از آن دسته موضوعاتي است كه در تمامي كشورهاي دنيا جزء اولويت‌هاي تخصيص بودجه و برنامه‌ريزي مي‌باشد. از بزرگ‌ترين چالش‌هاي اين صنعت مي‌توان به وجود آمدن تأخير در اتمام آيتم‌هاي كاري پروژه اشاره نمود. تأخير در اتمام پروژه يعني طولاني شدن زمان پروژه نسبت به زمان اوليه مورد توافق بين ذي‌نفعان كليدي پروژه كه باعث ديركرد در تحويل محصول پروژه به مصرف‌كنندگان و ديركرد در بازگشت سرمايه پروژه مي‌شود. بهره‌گيري و پياده‌سازي از سيستم برنامه‌ريزي و كنترل پروژه موجب مديريت صحيح از امكانات و منابع و توانايي‌ها و كاهش هزينه و زمان اجرا خواهد گرديد حال‌آنكه با مدل‌سازي در BIMقبل از اجرا و در زمان برنامه‌ريزي موانع مشكلات اجرايي و توان منابع بررسي خواهد شد. هدف پژوهش حاضر، ارزيابي عوامل ايجاد تأخير پروژه‌هاي ساختماني با رويكرد مدل‌سازي اطلاعات ساختمان(BIM) در پروژه‌هاي منتخب استان گيلان است. روش پژوهش توصيفي - تحليلي با استفاده از جمع‌آوري اطلاعات و پياده‌سازي در نرم‌افزارهاي مربوط و مدل‌سازي اطلاعات پروژه‌هاي كارگاه‌هاي ساختماني BIM مي باشد. با بررسي عوامل در مدل AHP الويت بندي عوامل مؤثر انجام پذيرفت. نتايج نشان داد با بررسي و تحليل انجام شده در مدل AHP، عامل نقصان در قراردادها و عدم استفاده از قراردادهاي نوين مهندسي توسط پيمانكار با وزن 0.112 داراي بالاترين اثر و عامل تغييرات مواد و مصالح طي پروژه با وزن 0.083 و هماهنگي ضعيف پيمانكار با ساير عوامل پروژه با وزن 0.072 و كنترل نامناسب هزينه توسط پيمانكار با وزن 0.070 و روش‌هاي پيشنهادي ساخت ناكارآمد و اشتباه با وزن 0.067 از نظر كارشناسان داراي بالاترين اثر در پروژه‌هاي ساخت بوده‌اند. از نظر كارشناسان پرداخت‌هاي نامنظم به كارگر از طرف پيمانكار و استفاده از فناوري و فن‌آوري قديمي ساخت با وزن 0.012 در اولويت آخر قرار دارد.