رابطه مهارت خودآگاهي و ميزان اضطراب امتحاني دانش آموزان متوسطه اول با ميانجي گري يادگيري خودتنظيمي آن ها

The relationship between self-awareness skill and level of exam experience of first secondary students with the mediation of their self-regulation

پژوهش ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر بررسي رابطه ي مهارت خودآگاهي با اضطراب امتحاني دانش آموزان متوسطه اول شهر قزوين با ميانجي گري يادگيري خودتنظيمي ﺻﻮرت ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت و روش، توصيفي و از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري پژوهش شامل همه دانش آموزان متوسطه اول شهر بجنورد بوده است. حجم نمونه اين پژوهش بر اساس يافته هاي استخراج شده از جدول مورگان 381 نفردانش آموز بوده است. براي انتخاب نمونه از روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي استفاده شده است. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مهارت خود آگاهي فنيگستين و پرسشنامه يادگيري خود تنظيمي بوفارد و پرسشنامه اضطراب امتحاني فريدمن بوده است. براي تجزيه تحليل داده ها ابتدا از تكنيك هاي آمار توصيفي از قبيل جداول توزيع فراواني، نمودارها، شاخص هاي مركزي و شاخص هاي پراكندگي استفاده شده است و جهت آزمون فرضيه ها، تحليل رگرسيون چند متغيره و آزمون معني داري ضريب همبستگي استفاده شده است. تمام روش هاي آماري با استفاده از نرم افزار20 SPSS انجام گرفته است كه نتايج حاصل بيانگر آن بود كه بين مهارت خودآگاهي با اضطراب امتحاني رابطه معنادار وجود دارد همچنين بين مهارت خودآگاهي و يادگيري خودتنظيمي دانش آموزان رابطه وجود دارد ولي بين يادگيري خود تنظيمي و اضطراب امتحاني رابطه معنادار وجود ندارد. نتايج تحليل رگرسيون چند متغيره نشان داد كه از بين متغيرها، مهارت خودآگاهي بيشترين تاثير را بر روي اضطراب امتحان داشته است.