بررسي اوضاع وقف از ديدگاه سفرنامه هاي دوره صفوي

Investigating the endowment situation From the point of view of travelogues of the Safavid period

بر اساس آثار مكتوب موجود از دوران صفويه ( ۹۰۷ تا ۱۱۳۵ ه . ق / 880 تا 1101ش)، از جمله سنگ نوشته‌ها و كتيبه‌هاي باقي‌مانده در مراكز مذهبي و غيرمذهبي، همچنين كتب تاريخي، سياحت‌نامه‌ها، اسناد، بي‌گمان «وقف» يكي از شكوفاترين دوران خود را در اين زمان داشته است. زيرا به رسميت شناختن مذهب تشيع باعث شد كه كليه پادشاهان صفوي در اشاعه آيين اثني عشري كوشا بوده  و يكي از راه هاي اشاعه، وقفياتي بود كه جنبه هاي تبليغاتي براي اين آيين داشت. يعني موقوفاتي كه براي انجام مراسم مذهبي، تعليم و تربيت داعيه داران مذهب و ساير مؤسسات مذهبي وقف شده بودند. با توجه به گستره روابط خارجي اين دوره با اروپائيان، مسأله وقف باعث جلب توجه سفرنامه‌نويسان گرديد. جستار حاضر مي‌كوشد با توجه به توصيفي ـ تحليلي بودن به بررسي اوضاع و نهاد وقف از ديدگاه سفرنامه‌ها در دوره صفويه بپردازد.