بررسي مؤلفه‌ي تقواي حضور به‌عنوان راهكاري براي زيست ديني در فضاي مجازي

Examining the components of the piety of presence as virtual for religious life in space

يكي از خصايص مهم و شايد مهم‌ترين خصيصه قرن حاضر، ظهور نتايج موضوعي است كه از آن به‌عنوان انقلاب ارتباطات ياد كرده‌اند. رايانه، اينترنت و به دنبال آن فضاي مجازي به‌گونه‌اي وارد زندگي بشر شده است كه نمي‌توان زندگي بدون آن را تصور نمود. گرچه فضاي مجازي و تكنولوژي‌هاي جديد ارتباطي، سهم به سزايي در پيشرفت علم و رفاه انساني دارند اما در تجربه كوتاه و چندين ساله معلوم شده است داراي برخي آسيب‌ها و پيامدهاي منفي در ابعاد مختلف سياسي، اقتصادي، فرهنگي، اجتماعي و ديني نيز هستند. اين پژوهش با روش توصيفي ـ تحليلي انجام‌شده است و يافته‌ها حاكي است با نظر به تحول دروني و التزامي كه در زيست ديني نهفته است و با نظر به تقواي حضور كه حاصل آن است، در بدترين شرايط اجتماعي نيز مي‌توان از زيست ديني سخن گفت. عصر ارتباطات و چالش‌هايي كه فضاي مجازي با خود مي‌آورد، مانعي براي زيست ديني نيست. منطق زيست ديني، منطق مقاومت و حركت در برابر موج‌ها و جريان‌ها و گاهي مهار كردن آن‌هاست. تحليل تقواي حضور علاوه بر اينكه به شناخت عوامل و موانع زيست ديني ياري مي‌رساند، راهكار مواجهه با چالش زيست ديني در فضاي مجازي را نشان مي‌دهد.

One of the important and perhaps the most important features of the current century is the emergence of the results of a topic that has been referred to as the communication revolution. Although virtual space and new communication technologies have a significant contribution to the progress of science and human welfare, but in a short experience of several years, it has been found that they have some negative consequences in various political, economic, cultural, social and religious dimensions. This research was carried out with a descriptive-analytical method and the findings indicate that considering the internal transformation and commitment that lies in religious life and considering the piety of presence that is the result, even in the worst social conditions, we can talk about religious life.