تأمّلي بر علامات حقيقت ومجاز با تكيه بر ديدگاه امام خميني(ره)

A reflection on the signs of truth and permissible based on the view of Imam Khomeini (RA)

بحث در مورد علامات حقيقت ومجاز است.دربين علامات حقيقت ومجاز،كاربرد تبادر فقط نزد اهل لسان معنا دارد ودر مورد غير اهل لسان، تبادر در واقع رجوع به تنصيص اهل لغت است. در مورد صحت حمل هم،ظاهراً فرمايش امام خميني(ره) صحيح است؛زيرا صحت حمل وعدم صحت سلب در واقع،رجوع به تبادر است.اطّراد هم، براي غير اهل لسان،كاشف از حقيقت است اما براي اهل لسان،در واقع رجوع به تبادر است.اما تنصيص اهل لغت را هرچند ‌أكثر اصوليون مستقلا درباب علاما ت حقيقت ومجاز،به عنوان علامت حقيقت، بيان نكرده اند ولي مفاد آنچه خودشان در باب حجيّت قول لغوي بيان كرده اند، حاكي از كاشف بودن يا حداقل مفيد بودن تنصيص اهل لغت براي رسيدن به معناي حقيقي است. علامت حقيقت-تبادر-اطّراد-تنصيص اهل لغت-معناي موضوع له-حقيقت ومجاز.