رابطه ي معناي زندگي با شادكامي معلمان ابتدايي شهر ماكو در سال تحصيلي 1400-1401

The relationship between the meaning of life and the happiness of elementary school teachers in Maku city in the academic year of 1400-1401

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين معناي زندگي و شادكامي معلمان ابتدايي شهر ماكو در سال تحصيلي 1400-1401 مي باشد. روش تحقيق پژوهش حاضر، توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه ي معلمان مقطع ابتدايي شهر ماكو به تعداد 551 نفر (298 نفر معلم زن و 253 نفر معلم مرد) در سال تحصيلي 1401-1400 است. روش نمونه گيري مورد استفاده در اين تحقيق، نمونه گيري به صورت تصادفي خوشه اي انجام گرفت. جهت تعيين حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شد كه مطابق اين جدول، 225 نفر (122 نفر معلم زن و 103 نفر معلم مرد) به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. در اين پژوهش براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه معناي زندگي استايگر و فرايزر و پرسشنامه شادكامي آكسفورد استفاده شده است. روايي اين پرسشنامه ها توسط چند تن از متخصصان تاييد شد و پايايي آن ها نيز بر اساس ضريب آلفاي كرونباخ، به ترتيب، 92/0 و 85/0 به دست آمد. به طور كلي نتايج نشان داد كه بين معناي زندگي و شادكامي معلمان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (05/0 P) و متغير معناي زندگي توانسته صورت معنادار، در معادله رگرسيون، شادكامي معلمان را پيش بيني نمايند.