حيوانات به مثابه آيات الهي در قرآن مطالعه موردي: داستان‌هاي قرآني

Animals as divine verses in the Qur an Case study: Quranic stories

بي ترديد هر موجودي در عالم طبيعت نشان از آفريدگار خود دارد. در آموزه هاي قرآني انسان ها به تفكر و انديشيدن در آفرينش طبيعت و نظام حاكم بر آن دعوت شده اند. انديشوران اسلامي ضمن تأكيد بر اخلاق زيست محيطي، بر استخراج دانش و آگاهي‌هايي مبتني بر آموزه هاي دروني اديان پرداخته تا در پرتو آن هم اهميت و ضروت رفتار اخلاقي با ساير موجودات را تبيين كنند و هم پيوند ساير مخلوقات در سرنوشت نهايي و معنوي انسان را متذكر شوند. حيوانات در قرآن گاهي به مثابه نماد قدرت و حكمت خداوند و گاهي به عنوان نماد بازگويي هشدارها و تحذيرهاي خداوند طرح شده اند. اين پژوهش با روش توصيفي و تحليلي به بررسي آفرينش حيوانات در داستان هاي قرآني به عنوان نشانه هاي قدرت خداوند پرداخته است. داستان سگ اصحاب كهف، زنده شدن چهار پرنده قطعه شده توسط ابراهيم، خلق حيات با دميدن حضرت عيسي در گل، نزول من و سلوي براي بني اسرائيل از جمله داستان هاي قرآني است كه ويژگي مشترك در آنها برجسته كردن حكمت و قدرت الهي است.