دنيا از منظر امام علي(ع) و مكتب اومانيسم

The world from the perspective of Imam Ali (AS) and the school of humanism

دنيا و چرايي و چگونگي آن، از جمله مفاهيمي است كه از ديرباز ذهن آدمي را به خود مشغول كرده است. نگرش عقايد و مكاتب مختلف نسبت به دنيا متفاوت است، با توجه به نوع نگرش به دنيا، مي توان از آن به عنوان وسيله اي براي رسيدن به سعادت اخروي استفاده كرد، پا چون راهبان، از آن كناره گيري كرده، گوشه عزلت برگزيده يا در نقطه مقابل مانند دنيا پر ستان، فريب زيبايي هاي آن را خورده و تمام توجه خود را معطوف آن نمود و يا اينكه همانند اومانيست هما، دنيا را هدف و غايت نهايي انسان قلمداد كرد. امام علي(ع) به عنوان نمونه عالي مكتب اسلام، به تكرار در نهج البلاغه، به مسأله دنيا پرداخته و مردم را به عدم وابستگي به دنيا فرامي خواند. از سوي ديگر نظام عالم را به حق دانسته و به بهره گيري از آن تأكيد ورزيده است. بررسي و مقايسه ديدگاه امام علي (ع) به عنوان ديدگاهي اسلامي الهي و اومانيسم به عنوان ديدگاهي غير اسلامي - بشري درباره دنيا، مي تواند راهگشاي انسان در هر مقطع زماني باشد، زيرا با روشن شدن مفهوم دنيا، انسان پاسخ بسياري از سؤالات مربوط به خود را نيز در مي يابد، اينكه هدف از به وجود آمدن بشر چيست و سرنوشت نهايي او چگونه خواهد بود در مقاله حاضر قصد داريم تا تفاوت و وجه تمايز ديدگاه امام علي (ع) را با ديدگاه اومانيست هايي كه هدفشان محدود و متمركز بر اين دنيا است، بررسي نماييم.