پيش بيني بهزيستي روانشناختي بر اساس دينداري و افق زماني در جوانان شهر ماكو

Predicting psychological well-being based on religiosity and time horizon in youth of Maku city

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف پيش بيني بهزيستي روانشناختي براساس دينداري و افق زماني در جوانان شهر ماكو انجام مي شود. روش: اين تحقيق از لحاظ هدف از نوع كاربردي و به لحاظ روش از نوع تحقيق توصيفي- همبستگي مي باشد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه‌ي جوانان شهر ماكو در دامنه سني 35-18 سال است. از روش نمونه گيري در دسترس تعداد 120 نفر به عنوانت نمونه انتخاب مي شوند. گردآوري داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي استاندارد بهزيستي روانشناختي(ريف، 1989)، دينداري(سراج زاده و همكاران، 1392) و افق زماني(جرالد ج.اس.وايلد، 2004) انجام مي شود. داده هاي پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS22 و PLS3 تحليل مي شوند. براي محاسبه شاخص هاي توصيفي از آمار توصيفي و براي بررسي فرضيه هاي تحقيق از مدل يابي معادلات ساختاري با روش كمترين مربعات جزئي استفاده مي شود. نتايج: يافته هاي تحقيق نشان داد مدل پژوهش با داده هاي تجربي برازش دارد و بين دينداري و افق زماني با بهزيستي روان شناختي به ترتيب ضريب مسير مثبت و معناداري به ميزان 77/0 و 16/0 مشاهده شد. نتيجه گيري: براي افزايش بهزيستي روان شناختي جوانان در نظر گرفتن سهم دينداري و افق زماني ضرورت دارد.